Geopolymer Concrete (GPC)

بتن ژئوپلیمری، نوعی بتن است که در ترکیب خود از پلیمرها به عنوان افزودنی اصلی استفاده می‌کند. این نوع بتن ترکیبی از بتن سنتی و پلیمرها می‌باشد که خواص و ویژگی‌های بتن را بهبود بخشیده و عملکرد آن را بهبود می‌بخشد.

بتن ژئوپلیمری به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد خود مانند مقاومت به شکستگی، انعطاف پذیری بیشتر، مقاومت در برابر عوامل زیستی و شیمیایی، مقاومت در برابر آب، مقاومت حرارتی بهتر، و ویژگی‌های ضد یخبندان با استقبال گسترده‌ای روبرو شده است.

استفاده از بتن ژئوپلیمری در ساخت و سازها و عمران به دلیل خواص و ویژگی‌های برترش، از جمله مقاومت در برابر زلزله، جاذب بار، کاهش وزن بار، افزایش عمر مفید سازه، کاهش نیاز به نگهداری و تعمیرات، و کاربردهای پایدار محیطی، مورد توجه قرار گرفته است.

در تولید بتن ژئوپلیمری بسته به فرایند و شرایط تولید، میزان انرژی مصرفی متفاوت است. اما به طور کلی، بتن ژئوپلیمری به دلیل استفاده از پلیمرها به عنوان یکی از مواد اصلی تشکیل‌دهنده، انرژی کمتری نسبت به بتن سنتی (بتن پرتلند) مصرف میکند. ازاین‌رو در مقابل موارد دیگر، بتن ژئوپلیمری به لحاظ محیط زیستی مزیت دارد.

ایجاد بتن ژئوپلیمری از مواد اولیه خاصی انجام می‌شود. این مواد می‌توانند شامل پلیمرها، مواد پرکننده، جایگزین‌های سیمان و افزودنی‌های شیمیایی مختلف باشند. مواد اصلی معمول برای تولید بتن ژئوپلیمری شامل:

1. پلیمرها: مانند پلی‌استرها، پلی‌اتیلن، پلی‌وینیل استات و پلی‌پروپیلن. این پلیمرها می‌توانند به عنوان جایگزین سیمان در مخلوط بتن استفاده شوند.

2. مواد پرکننده: این مواد از قطعات کوچک سخت تشکیل شده اند و به عنوان تقویت کننده‌ها در بتن ژئوپلیمری استفاده می‌شوند.

3. جایگزین‌های سیمان: برخی از محصولات بتن ژئوپلیمری با سیمان سنتی جایگزین شده است.

4. افزودنی‌های شیمیایی: موادی همچون پلاستی سایزرها و گروت‌ها برای بهبود مقاومت و خواص بتن ژئوپلیمری استفاده می‌شوند.

این مواد کمک می‌کنند تا بتن ژئوپلیمری خواص خوبی مانند مقاومت بالا، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر شرایط محیطی مختلف داشته باشد.